Niet zomaar een vaas
Ik wilde een vaas maken. Maar dan wel eentje die je twee keer laat kijken. Je kent ze wel. Die mooie vazen die perfect symmetrisch zijn. Opening mooi in het midden. Boeketje erin. Klaar. Mooi.
Maar ik wilde iets anders.
Iets met wat meer karakter.
En dus begon ik te tekenen. Een bolvorm. Rond. Zacht. Bijna een beetje eigenwijs. En toen wist ik het:
de opening moest uit het midden. Niet omdat dat praktischer is. Maar juist omdat het mooier is.
En kijk wat er gebeurt als je de regels eens niet volgt
Door die opening te verschuiven, verandert de hele vaas. Ze krijgt beweging.
En wanneer je er bloemen in zet, gebeurt er iets wat ik eigenlijk precies hoopte. De bloemen staan niet netjes midden bovenop. Ze komen een beetje schuin uit de bol. Ze zoeken hun eigen richting. En daardoor lijkt het bijna alsof ze uit de vaas groeien.
Dat is het moment waarop je denkt: Oh ja… daarom moest die opening daar zitten.
Het begon heel eenvoudig
Voor de basis gebruikte ik twee halve bollen. Die werden aan elkaar bevestigd en vormden samen de ronde basis van de vaas. Daarna begon het papier-machéwerk. Laag voor laag. Niet snel. Niet even tussendoor. Gewoon rustig opbouwen.
Tot de vorm stevig genoeg was en ik kon beginnen aan wat voor mij minstens zo belangrijk is:
de huid van het object. Want ik wilde geen gladde, perfecte vaas. Ik wilde iets dat je bijna kunt voelen wanneer je ernaar kijkt.
Dus werd het aards. En een beetje ruw.
Ik koos voor aardse tinten. Niet te zoet. Niet te gepolijst. En daarover kwam die mooie, ruwe betonachtige afwerking. En precies dat vind ik zo leuk.
De vorm is zacht en rond. De buitenkant voelt stoerder. Een beetje ruw. Een beetje rauw. Maar tegelijk heel verfijnd. Dat contrast maakt haar interessant.
En eerlijk? Ik hou daar wel van. Van dingen die niet helemaal doen wat je verwacht.
Maar wat heb jij daar nu aan?
Een terechte vraag.
Want het is natuurlijk leuk dat ik er uren aan gewerkt heb. Maar uiteindelijk moet een object vooral iets voor jou doen. En dat doet deze vaas. Ze geeft je interieur karakter zonder dat ze de aandacht opeist. Ze staat prachtig op een eettafel. Op een sidetable. Op een kast. Op een plek waar je normaal misschien niets bijzonders zou zetten.
En met bloemen verandert ze telkens opnieuw. Een boeketje van de markt. Een paar takken uit je eigen tuin. Eén grote bloem. Of gewoon wat groen.
Je hoeft geen bloemschikker te zijn. De vaas doet al een groot deel van het werk.
En zonder bloemen?
Ook dan blijft ze mooi. Dat vind ik belangrijk. Want ik wilde geen object maken dat alleen maar functioneel is.
De vorm op zich mag gezien worden. Als een klein sculptuur. Een interieurstuk. Een handgemaakt object dat toevallig ook een vaas is. En dat betekent dat ze ook in je interieur kan blijven staan wanneer er even geen bloemen zijn.
Ze hoeft niet elke dag “iets te doen”. Ze mag er gewoon zijn.
En ja... je ziet dat ze handgemaakt is.
Misschien zit er ergens een kleine onregelmatigheid. Een verschil in structuur. Een subtiel verloop in de betonlook. Dat is geen foutje dat ik heb proberen wegwerken. Dat is het verhaal.
Papier-maché is geen materiaal waarmee je honderd identieke exemplaren maakt. Je bouwt. Je voelt. Je kijkt. Je verandert. En uiteindelijk ontstaat er iets dat nergens anders precies hetzelfde is.
Dat is voor mij de charme van handgemaakt.
Niet perfect. Wel persoonlijk.
Van schets naar iets dat je kunt vastpakken
Dat vind ik misschien nog het leukste van het hele proces.
Op de eerste foto zie je gewoon een idee. Een paar lijnen. Een bol. Een opening die niet helemaal klopt met wat je gewend bent.
En dan begint het. Twee halve bollen. Papier-maché. Laag na laag. Kleur. Textuur. Betonlook. En uiteindelijk… bloemen.
En daar staat ze dan.
Het object dat eerst alleen nog in mijn hoofd en op papier bestond. Een beetje ruw. Een beetje eigenwijs. En vooral: niet zomaar een vaas.
Want misschien heb je geen nieuwe vaas nodig
Misschien heb je al vazen genoeg.
Dat kan best.
Maar misschien zoek je ook helemaal geen vaas. Misschien zoek je iets voor dat ene hoekje. Iets dat niet iedereen heeft. Iets handgemaakt. Iets met een verhaal. Iets dat je bloemen mooier maakt én zonder bloemen nog steeds iets toevoegt.
Dan zou dit zomaar eens jouw vaas kunnen zijn.
En als je straks je favoriete bloemen erin zet? Dan heb je niet alleen een bos bloemen op tafel. Dan heb je een klein stukje Atelieradena. Een object dat met de hand is ontstaan. Van een schets. Van twee halve bollen. Van papier. Van tijd. En van een idee dat nét even anders mocht zijn.
Niet zomaar een vaas. Maar eentje waar je elke keer opnieuw even naar kijkt.
Klaar om haar van dichtbij te bekijken?
Misschien staat ze straks bij jou op tafel. Met een paar bloemen uit de tuin. Of gewoon met één enkele tak die je onderweg tegenkwam.
Misschien staat ze eerst een tijdje zonder bloemen, omdat haar vorm op zichzelf al genoeg vertelt.
Wat zeker is: dit is geen vaas die je zomaar ergens neerzet. Ze is gemaakt om gezien te worden. Om je bloemen mooier te maken. Om een rustig hoekje in je huis nét dat beetje extra te geven.
Benieuwd hoe ze er in het echt uitziet?
Neem gerust een kijkje in de webshop en ontdek alle details van deze handgemaakte bolvaas.
Liefs,
Hilde
Comments