Van papier naar puur & chique

Sommige lampen verlichten een kamer. Maar deze... deze brengt ook een beetje karakter mee.

En eerlijk? Ik ben er behoorlijk fier op.

Het grappige is dat ze helemaal niet begon als lamp.

Ze begon als… eierdozen.

Ja hoor. Terwijl de meeste mensen een eierdoos zien en denken “bij het papier”, kijk ik blijkbaar iets te lang en denk ik: “hmmm… daar kan ik iets mee.” 

Dus gaan de eierdozen eerst in kleine stukjes. Daarna worden ze geweekt in water, tot ze zacht genoeg zijn om helemaal te vermalen. De mixer doet vervolgens zijn werk. En voor je het weet, heb je geen eierdozen meer, maar een zachte, vezelige massa waarmee je kunt bouwen, vormen en sculpturen.

Een lamp.

Vanaf daar wordt het vooral een kwestie van handen, geduld en een beetje goesting. Ik geef de pulp vorm. Ik duw, strijk, voeg toe, haal weer weg… en langzaam begint er iets te ontstaan: een lamp.

De buitenkant wilde ik bewust ruw houden. Met acrylverf, zand en nog wat ingrediënten die ondertussen behoorlijk typisch zijn geworden voor mijn werk, kreeg ze haar betonlook. Niet strak. Niet perfect. Wel met textuur.

Want eerlijk… als ik een perfect glad oppervlak wilde, had ik misschien beter een lamp gekocht. Toch?

Binnenin koos ik voor het tegenovergestelde. Zacht wit pleisterwerk. Wanneer de lamp brandt, weerkaatst het licht daarin en krijgt de kap iets zachts en warms. Dat contrast vind ik heerlijk: stoer aan de buitenkant, zacht vanbinnen.

En dan zijn er de details.

Een klein Atelieradena-embleempje kreeg een plekje in de kap. Net dat kleine detail geeft haar voor mij extra cachet. Een beetje zoals een handtekening. Alleen iets subtieler.

De retro messing fitting mocht uiteraard blijven. En samen met het linnen strijkijzersnoer maakt ze het geheel helemaal af.

Ik zie haar boven een nachtkastje hangen. Of naast een fijne leesstoel. Boven een klein tafeltje. Of ergens waar je 's avonds gewoon graag wat zachter licht hebt. Zo'n lamp die niet roept: Kijk naar mij!

Maar eerder zachtjes zegt: “Kom maar. Het is hier gezellig.”

En misschien is dat precies wat ik zo fijn vind aan maken. Je begint met iets heel gewoons, in dit geval een paar eierdozen, en eindigt met iets waarvan je denkt: Hé… dit had ik niet zien aankomen.

Ik ben dan ook ontzettend fier op deze kleine dame. Niet omdat ze perfect is. Wel omdat ze helemaal door mijn handen is ontstaan. Van eierdoos naar papierpulp. Van papierpulp naar vorm. Van vorm naar licht. En ergens onderweg is er iets ontstaan dat helemaal Atelieradena voelt.

Deze lamp is niet te koop. Ze blijft voorlopig lekker hier bij mij. Maar als jij nu denkt: “Zo eentje zou bij mij ook wel mooi staan…” Dan kan ik haar op bestelling voor je maken. Niet exact dezelfde want dat zou ik eigenlijk ook maar saai vinden. Wel met hetzelfde idee: ruw & zacht, puur & chique, handgemaakt & een tikje eigenwijs.

Liefs,

Hilde